เหมือนจะว่าง (แต่) ดันยุ่งฉิหาย
ช่วงวันสองวัน มีเรื่องให้ going out ตลอดจริงๆ
นิดๆหน่อยๆก็หมดวันไปอย่างเร็ว
อย่างวันก่อน 9 กันยา 2551 วันแต่งงานคนสวย

เจ้าเชอรี่
ญาติสาว ฝ่ายไหนอย่าถาม
รู้แค่นี้ละกันขี้เกียจลำดับญาติ มันเยอะเกิน
แต่ครั้งนี้โซนตัวพ่อค่ะ
ความที่พ่อเป็นคนรักษาเวลา
ยิ่งชีพ
มุกก็โดนปลุกตั้งกะตีสี่เพื่ออาบน้ำ
โดยออกจากบ้านแต่หัววันถึงบ้านเจ้าสาวก็โน่น
ตีห้าเท่านั้น หึหึหึ
แม่เจ้าสาวยังโรลผมอยู่บนบ้านเลย

จนพอถึงฤกษ์พิธี แอบถ่ายรูปได้บ้าง แต่ไม่เยอะมาก
เพราะมัวไปกั้นประตูเงิน ประตูทองกันอย่างเมามัน
อ๊ะ ขันหมากมาแล้ว
งานครั้งนี้จัดที่บ้านค่ะ ด้วยเหตุผลหลักคือพ่อเจ้าสาว
ที่เป็นอัมพฤกษ์ จำเป็นต้องรักษาตัว และบวกกับเป็นมะเร็งผิวหนัง
อันเกิดมาจากการตีกอล์ฟ
แสงอาทิตย์มีผลร้ายแรงเกินคาดคิด ขนาดใส่เสื้อแขนยาวแล้วเวลาไปตีกอล์ฟนะ
อาจเพราะภูมิคุ้มกันของคนเรามันต่างกันมั้ง
ทำให้แอบกลัวแสงอาทิตย์ไปบ้างเหมือนกัน

บ้านงานมีลูกหมาเกิดใหม่อีกสี่ตัว
น่ารักมาก พอว่างก็เข้าไปกอดจูบ ลูบ คลำ
อยากสอยกลับบ้านชมัด
แต่โดนคำสั่งสายฟ้าฟาด สั่งห้าม เด็ดขาด เสียดายจัง
งานแต่งงานผ่านไปอย่างแฮปปี้ เรียบง่ายเบาสบาย
เสร็จพิธี ก็ต่อที่ความบันเทิง ที่มีดนตรีสดจัดที่สนามหน้าบ้าน
อยากบอกเหลือเกิน เพื่อนเจ้าบ่าว เพื่อนเจ้าสาว น่ากัดมาก น่ารักโครต

งานนี้กิ๊ฟเก๋ ได้ต้นไม้ติดมือกลับมาบ้านคนละต้น
คล้ายๆต้นสน ไม่แน่ใจนะ แต่โอเลยละ
งานนี้แอบมีอิจฉาเล็กๆ
ตอนรับหมั้น พันข้อมือ ตามประเพณีอีสาน
เพิ่งรู้วันนี้คุณแม่เดี๊ยน
รับขวัญหลานสาวเป็นแหวนไพรินล้อมเพชร สวยมากกกก
โอยอยากจะกริ๊ส

เอานะๆ แบ่งกันฮึดๆๆ ฮ่าๆๆ
( ไม่ทันได้ถ่ายรูปเลยว่ะ แม่เค้าแค่อยากเซอร์ไพร์เจ้าเชอรี่ )
ก็ป้าแต้ว แม่เชอรี่เป็นคนน่ารัก มีน้ำใจ
มาเยี่ยมเยียนครอบครัวเราที่บ้านอย่างสม่ำเสมอ
ป้าแต้วเป็นสะใภ้ที่ตบแต่งเข้า ตระกูลเรา
แต่แกได้คะแนนความมีน้ำใจให้เกินร้อยเลยละ
.......
Mode : โหมดบ่นๆ คนเดียว
หอมกลิ่นความรัก พอๆกับที่เหม็นหน้า
(ใครบางคน)
ขึ้นมาตะหงิดๆ
เมื่อวันก่อน เมื่อวานนี่ละ มี Miss call เบอร์คุ้นเคย
เข้ามาหลายรอบ
ซึ่งพระไม่ได้พกโทรศัพท์ติดไปที่วัด เราก็กลัวว่าเด็กๆจะกดมือถือเล่น
เลยได้โทรคุยกับพี่มล ก็เห็นว่าปกติดี
จนเย็นๆ อีกรอบละ โทรมาถี่ชมัด เลยโทรกลับไปอีกรอบ
เลยกลายเป็นว่า เพิ่งรู้ว่าวันนี้พระแวะกลับมาเยี่ยมเด็กๆ ที่บ้าน
เลยไม่ต้องเดา พระเอาโทรศัพท์กลับไปด้วย
แล้วใครละจะโทรมา แต่พระเน้อ จีวรไม่ร้อนหรือไง แอบค่อนขอดในใจ

พอกลับมาถึงบ้านก็เจอเจ้าตัวนี้
นอนหลับตาพริ้ม ตากแดดที่สนามหญ้าหน้าบ้าน
สมแล้วที่ชื่อ อ้อน ก็มันขี้อ้อนซะขนาดนี้

ส่วนอิลาล่า อย่าให้เซด แสบโครต

นอนเล่นไปเล่นมากับหมาที่หน้าบ้าน
ลมเย็นนอนไปนอนมาจะหลับแล้ว
แอบเซ็กซ์นิดๆ แก้อาถรรพ์ กลัวเซ็กซ์เสื่อม
ไม่ค่อยจะได้ใช้งาน ของจะเสียเอา

ความที่ติดค้างคาใจอยู่จากงานแต่ง
ก็ของไหว้งานแต่งมันมีสามชั้นไง
นั่นละของโปรดเลย
เด็กๆแม่จะเอาไปลวกให้สุกๆ ระดับนึงแล้วหั่นเป็นชิ้นๆ
เพื่อใช้จิ้มกับน้ำปลามะนาว ใส่พริกสดหั่นฝอยไปนิดๆ
แซบมากขอบอก
ร้อนถึงกลับถึงบ้านปุ๊ป ไปตลาด เพื่อซื้อมาซักชิ้น
ประจวบกับจะแวะหน้าหมู่บ้านอยากลองทำ
น้ำสลัดตามเวปของสาวไดคนนึงที่ดูมา
แต่แห้วตรงที่สินค้าหมด
แต่ก็ได้หมูสับ บวกกับแผ่นเกี๊ยว ติดมือมา
ไว้พรุ่งนี้จะทำให้พ่อกินเล่น พรุ่งนี้ละ

หน้าตาหน้ากินไหม ฮิๆๆ อ้วนๆ ทั้งนั้น
เย็นนี้มีคะน้าปลาเค็ม,ยำสามกรอบ,แกงจืดตำลึงสาหร่าย

มาวันนี้อีก จากที่เมื่อคืนว่าจะอัพก็ไม่ได้อัพ
วันนี้หลังจากกลับมาก็เอาซะหน่อย
เพื่อเช้าโดนปลุก
ไม่มีซะละ มอร์นิ่ง คิส
กลายเป็น
มีชายแปลกหน้า เดินเข้ามาในห้องนอนช้าๆ
ช้าๆ ช้าๆ ช้าๆ
Kicking Kiss
แทน ฮิๆๆ พ่อเข้ามาปลุกแปดโมงกว่าชวนไปเยี่ยมป้าที่บ้าน
ไปสิ... จะอยู่บ้านไปใย อาบน้ำแต่งตัวโดยด่วน
ออกจากบ้านก็เถียงกันสองคนพ่อลูก เพราะไปแถบถ.บรมราชชนนียังไง
ให้ไม่ต้องผ่านถ.ราชดำเนิน เพราะกลัวติดงานวันรัฐธรรมนูญ
พอถึงบ้านป้า ก็ไม่ทันได้สังเกตุจนพ่อมาแอบสะกิด
ให้ดูที่พรมเช็ดเท้าที่หน้าประตูทางเข้าบ้าน
แอบสะอึกแต่แอบยิ้มอย่างเดียว
เออ เน๊อะ คิดไปได้ไง ได้ความมาว่า
เค้าไปซื้อมาจากแถวราชดำเนินในราคา 70 บาทเอง
พ่อค้าหัวใสกันจริงๆ ไม่แปลกใจหรอกที่ขายดีขนาด

ส่วนอันนี้น้องแซวว่าเค้าได้มาหลังการประท้วง
สำเร็จ ก็จะมีการแจกให้กับผู้เข้าร่วม
( สงวนนามไว้นิดละกัน งุงิ )

ส่วนอันนี้คนที่ผ่านไปแถวราชดำเนินเค้ามีการแจก
แรงโปรโมทเน้อ
ไม่ได้เข้าข้างฝ่ายไหน แต่ก้เหมือนลักธิแอมเวย์เลย
ที่กรอกข้อมูลอย่างเดียว
ก็กันไป
ประเทศชาติจงเจริญ

พวกผู้ใหญ่คุยกันไป ไอ้เราก็ออกมาเดินเล่น
ที่สนามหน้าบ้านไปเรื่อย
มาบ้านป้าสงค์วันนี้ทำบ้าน ตกแต่งเพิ่มเติมเปลี่ยนไปเยอะ
เฉพาะน้ำตกเล็กๆที่เป็นเหมือนฉากน้ำตกแบบในโรงแรม
ก็เฉียดสี่หมื่นแล้ว แพงโครต
ลูกชายแกชอบแต่งบ้าน เราก็เดินดูรอบๆต้นไม่เยอะมาก
ส่วนในบ้านมีมุมน้ำตกหลายบ้านอีกที แกเอาต้นไม้สวยๆมาลงเยอะเลย
ต้องยอมรับจริงๆเลยว่า อากาศเย็นมาก
เพราะร่มรื่นเต็มไปด้วยต้นไม้แล้วน้ำตกที่เปิดตลอดเวลา
ป้าบอกว่าเฉพาะมุมนั้นหมดไปเป็นแสน

ขนลุกเลย พอนึกออก
ขนาดเราซื้อต้นไม้เล็กๆน้อยๆ ก็จะเป็นพันแล้ว
เอานะเค้ามีตังค์ ถ้ามันเป็นความสุขเติมเต็มให้
ก็ไม่ได้เดือดร้อนนิหว่า

บริเวณโดยรอบเต็มไปด้วยกระต่าย
มากกว่า 20 ตัว
ฟังไม่ผิดค่ะ มากกว่า 20กว่าตัว
จนตอนนี้เค้าต้องแยกสองกรงใหญ่ที่สั่งทำพิเศษ
ถ้ายังรวมกัน กระต่ายตงล้นหมู่บ้าน
กรงตัวเมีย
กระต่ายจะขาวสะอาด หนานุ่มมาก
ส่วนกรงตัวผู้
กระต่ายตาละตัวมอมมาก
เพิ่งรู้ว่าตัวผู้มันจะฉี่รดกัน ซกม๊กเหลือ
ก็ตอนเราเลี้ยงมันตัวเดียวเลยไม่รู้จะไปฉี่ใส่ใครมั้ง

เดินไปอีกนิดก็เจอนกตัวนี้
ได้ความว่ามันหลุดมา เค้าเก็บได้ที่ถนนค่ะ
แต่พูดเก่งสีสรรสดมาก สวยเลยละ

จากนั้นหิวแล้วล่ะ

นั่งคุยไปเรื่อย เรื่องนั้นเรื่องนี้ จนเริ่มหิวเลยชวนกันไปหาไรหม่ำๆ
ร้านหูฉลามเจ้าโปรดหน้ามหาวิทยาลัยที่ศาลายา
อร่อยเหมือนเดิม กินแทบตาย เช็คบิลมา 1,025 บาทเอง
เสร็จแล้วเราก็แยกย้ายกันหลับ
มาค่อยได้ถ่ายรูปเพราะกล้องแบตหมด ถ่ายจากมือถือไม่สวยเลย
พอแยกย้ายกันพ่อก็พาไปซีคอน พ่อไปแบงค์
ส่วนเราสองแม่ลูกก็ตระเวรซื้อของกินมาตุนๆๆ
ตีหน้าซื้อ โยนขนม นมเนย ลงตระกล้าไปด้วย ฮ่าๆๆ

ได้เส้นก๋วยจับญวณมาด้วย
หมูซื้อมาวันก่อนเยอะมาก เลยว่าจะทำให้พ่อกินพรุ่งนี้
แต่ที่น่าโมโหสุด
ก็ดันลืมซื้อ Peanut Butter นี่สิ
โมโหตัวเองเป็นบ้า
พอดีวันหยุดคนที่ห้างเยอะมาก
แค่กะทำธุระที่แบง์คจบก็กลับ


เมื่อกี้เหือบตไปเห็นโดยบังเอิญ
เพิ่งรู้ว่าแม่เค้าซื้อขนมการบินไทย แถวที่จองตั๋วการบินไทยแถวภูเขาทอง
แม่แอบซื้อขนมมาเผื่อด้วย
ดีใจจังแฮะ
แม่บอกว่าไว้เดี๊ยวไปสวนอัมพรกัน วันนี้ก็ผ่านแต่เป็นวันหยุดคนเยอะมาก
พวกเราเลยหนีกลับบ้านก่อน
โอเคตามนั้นเลยครับท่าน
พอถึงบ้านได้ก็ก็หลับและก็ตื่นมาอัพไดนี่ละก่อนที่มันจะลืม
ปลาทองมากเลยช่วงนี้
มุกดา : รายงาน
พักนี้เบื่อตัวผู้ว่ะ วัยทองกำเริบ ดอกทองโผล่ละมั้ง